Ωραίες ιδέες υπάρχουν. Υπάρχουν και πολλές μάλιστα. Μια ιδέα από μόνη της όμως μόνο, δεν είναι αρκετή. Υπάρχουν πολλοί παράγοντες που θα καταφέρουν να κάνουν μια ιδέα επιτυχημένη. Η αποδοχή από τη κοινότητα είναι ο μεγαλύτερος λόγος. Και εδώ είναι που κολλάνε events σαν το Jelly.
Ελάτε, ακούστε, συζητήστε
Αυτός είναι άλλωστε και ο βασικός σκοπός τέτοιων events. Γνωριστείτε με ανθρώπους που ίσως χρησιμοποιήσουν την υπηρεσίας ή το προϊόν σας. Ακούστε τη έχουν να πουν για την ιδέα σας. Ανταλλάξτε απόψεις, δείτε πως μπορείτε να τη βελτιώσετε. Μόλις πάτε ένα βήμα παρακάτω, ακούστε ξανά. Φέρτε μαζί σας το interface σας, το WireFrame σας και ακούστε τι έχουν να πουν. Σε κάποιους μπορεί να αρέσει, σε άλλους όχι. Πάντοτε είναι δύσκολο να ακούσουμε κριτική και να την δεχτούμε. Η κριτική όμως μας βοηθάει να προχωρήσουμε ποιο δυνατά. Διορθώνοντας τα αρνητικά που μας επισήμανε η κοινότητα με τις προτάσεις και τις παρατηρήσεις της, το ποιο σίγουρο είναι πως θα αποκτήσουμε ένα ποιο δυνατό προϊόν.
Έπιασα το βίντεο για επεξεργασία και το απομόνωσα το ηχητικό γιατί η ποιότητα της εικόνας δεν ικανοποιούσε την αισθητική μου.
Γιατί ανεβάζω το κύριο μέρος αυτής της συζήτησης που έγινε τότε στην τώρα; Πιστεύω ότι θα προσφέρει ίσως κάτι παραπάνω την συγκεκριμένη στιγμή στις συζητήσεις για το design στην Ελλάδα, είτε αυτό είναι η εξέλιξη του κλάδου είτε η εκπαίδευση.
Καλή ακρόαση!
Τοποθετήθηκαν τότε επί του θέματος Design: Print – Web
Από το ποστ του Νάσσου “έκλεψα” τα παρακάτω:
Το παράδειγμα που βρίσκω πως περιγράφει ιδανικά αυτό που έχω στο μυαλό μου σαν συνεργασία είναι μια Τζαζ μπάντα, όπου τα μέλη της παίζουν πάνω στο ίδιο κομμάτι, αλλά στην ώρα του ο καθένας “μένει πίσω” και αφήνει κάποιον άλλο από τους μουσικούς να ακουστεί πιο δυνατά και να κάνει το σόλο του, κάτι το οποίο θα κάνει και αυτός με τη σειρά του αργότερα, ενώ όλο αυτό δημιουργεί μια απίστευτη αρμονία μέσα από το “χάος”.
Το Jelly παραδίδεται μετά από ενάμιση χρόνο στην κοινότητα του. Τι εννοώ με αυτό;
Όταν η Crystal μου μίλησε για πρώτη φορά για το concept μου φάνηκε ενδιαφέρον. Ένα βράδυ λοιπόν αποφάσισα ότι θα το προσπαθήσω. Στο εγχείρημα με υποστήριξαν άνθρωποι της κοινότητας. Συνέπεσε με το επαγγελματικό μου ξεκίνημα. Το Jelly με τις όλες τις δυσκολίες διοργάνωσης και τα επικοινωνιακά λάθη που έκανα έγινε το σχολείο μου. Έμαθα από αυτό και τους ανθρώπους του, την κοινότητα του εν τέλει. Ένα σχολείο σπάνιο και πολύτιμο.
by Mountainbread / Yeonsang via Flickr
Επειδή μεγαλώνει και χαίρομαι που νέος κόσμος το αναζητά και αναρωτιέται το τι είναι, ήρθε η στιγμή να παραδοθεί στον κόσμο που το υποστήριξε. Στόχος είναι να αυτό-οργανώνεται χωρίς να είναι απαραίτητη πλέον η παρουσία μου. Να πειραματιστούν νέοι άνθρωποι μαζί του, να φέρουν το δικό τους στοιχείο και να το διαμορφώσουν.
Υποσχέθηκα ότι θα γίνουν πιο συχνά Jelly talks υπό την μορφή workshop-συζητήσεων, και ήδη είναι τα επόμενα τρία στα σκαριά.
Από εδώ και στο εξής, Jelly casual coworking event θα διοργανώνει όποιος υποστηρίζει την ιδέα του. Θα είμαι για ότι χρειαστείτε στην διάθεση σας.
